Klaas Bals' Blog

I have no clue how scientific this app is, but Sleep Cycle allows you to get an overview of the amount of sleep you got during a night ranging from 'awake' over 'dream' to 'deep sleep'. It measures your sleep by using the accelerometer (or movement-sensor), so you just need to place your iPhone at the corner of your mattress, and the app does the rest.

Here is the result of the last two nights, being a father of a 2 week old baby. And this actually matches my sleeping behaviour (or non-sleeping behaviour to be more precise) so it seems to work.

Sleep statistics for 06 - 07 Feb (Sun)

Went to bed / woke up: 01:59 / 07:02
Total time: 5h 03m

Sleep statistics for 07 - 08 Feb (Mon)

Went to bed / woke up: 20:47 / 07:10
Total time: 10h 22m

So now you should understand why I drink a RedBull. So if I'm a bit brief and in a bad mood, please don't be angry...

Hier enkele foto's van onze pasgeboren spruit...

Van Linus Geboorte Publiek

Linus Bals is geboren! Mama, papa en Anders zijn allemaal heel fier. Moeder en kind (en ook de papa) stellen het prima.

Mijn zusje heeft een website/blog gemaakt waar ze op kleine schaal zelfgemaakte spulletjes verkoopt. Allemaal unieke stukken, en meestal op kinderen afgestemd. Van meubeltjes tot kleertjes en bavetjes. Allen daarheen.

I'm in love with my car, a Land Rover Discovery 3. But I love nature even more. In addition, I love driving my car in nature, which is the point of driving 4x4. Unfortunately, there is not too much nature left in Belgium, so when all these 4x4 drivers go to the few pieces of untouched land (if anything is untouched in Belgium), will receive too much traffic. So in nearly all cases, instead of driving in nature, I just go to a empty terrain that will be used soon to place industrial buildings on. There are fewer and fewer of those terrains available, as more and more buildings are constructed. The few official 4x4 terrains really intended to drive on with a 4x4 seem to be closing too, because some people don't like them.

If in the end when no terrains are left to where you're allowed to drive on, many 4x4 drivers will go to the real nature, where it is prohibited to do driving. So please keep some official terrains available. Otherwise I really have to move to Australia.

In addition, I feel very guilty for driving a car that consumes about 21 miles to the gallon (in Belgium we'd express that mileage as 11 liters/100km). I really care about the environment, and believe we're all heading towards a catastrophe if we continue to consume energy and materials and land the way we (humanity) currently does. Let alone the fact that every human being actually wants to have that same way of living.
When possible I try to use my bicycle. ('When possible' means when I don't have to wear a suit, don't have to transport large objects and don't have to drive to customers.) We have a bicycle trailer to transport our son Anders to daycare. We have 100% green electricity. We chose to live 3.3 km from work, close to stores etc so we don't have to drive too long distances. So we really care... but I still drive a heavy car that consumes a lot.

There is the option of selling my car, and buying a more environmentally friendly car, but that will only shift the problem, as the buyer of my current car will still drive it, and consume a lot of energy.

So, I'll keep my current car, try to use it sensibly, keep loving it while it lasts, and I'll take a very close look at the mileage of the next car I'll buy, which I plan to be a long time from now.

Update: I coincidentally found a picture I took a couple months ago, so I added the picture to the blog-post.

Benjamin Schrauwen, a former classmate and a good friend, started a blog. Apart from doing research at Ghent University, Benjamin co-founded Mollom, the anti-spam tool I use for this website, together with Dries.

In his posts you can see how incredibly wide his interest as well as his detailed knowledge is. I've always admired him for his knowledge and his intelligence, and he proves that with this blog. Definitely worth adding to your favorite feed reader.

Welcome Ben! (And at the current pace and quality of your posts, you are more worthy to be called a part of the blogosphere that my inactive blog ;-)

Een tijdje geleden begon ik vol goede moed aan een Twitter Experiment, met als bedoeling makkelijker te communiceren met mijn familie en dichtste vrienden.

Pascal Van Hecke waarschuwde me al, via een artikel dat hij had gelezen van iemand die hetzelfde wilde doen. Blijkt dat het bij mij ook niet heeft gewerkt.

Evolutie

Ik heb een tijd foto's van Anders, onze 2 jaar oude zoon, als tweets op twitter geplaatst. En in het begin sloeg dat wel aan. Als ik aan mensen probeerde uit te leggen waarom ze mijn tweets moesten lezen. Foto's van kinderen werken altijd. (Een beetje zoals sex in reclame ook altijd werkt.)

Sommige mensen bekeken af en toe eens mij twitter page. Eén keer kreeg ik een SMS-je van mij mama die reageerde op een tweet van mij. Ik had getwittered: 'En joke heeft alles versiert', waarop zij (dus via SMS) antwoordde 'versierd is met een D'. Ik vond het zeer grappig dat ze zo reageerde, en bevestigde dat ze mij tweets soms las), tegelijk wist ik toen echt dat het niet zou lukken. In het artikel dat Pascal me had gestuurd staat namelijk een heel gelijkaardige passage.

Maar niemand (van de non-geeks vrienden/familie) heeft een twitter account geopend. Laat staan dat ze via twitter wat zouden communiceren.

Dus nu twitter ik (als ik al twitter) over voornamelijk technische zaken, zoals bijna iedereen op Twitter doet. Geeks met een geek-communicatie-medium. En eigenlijk is twitter qua technologie momenteel maar heel 'poverkes' (uiteraard zal dit wel evolueren). Antwoorden van vrienden op tweets van mensen die ik niet ken op posts van een tijdje geleden maken het een inspanning om mensen te volgen. Twitter maakt het eigenlijk heel makkelijk om dingen te zeggen tegen de wereld, en het is dan maar de wereld die het werk moet doen om te begrijpen wat je bedoelt. In blogs moet je zelf tijd steken om het voor de wereld gemakkelijker te maken te begrijpen wat je bedoelt. Toch blijf ik twitter leuk vinden, voor die mensen te volgen die ik ken (uit de reele wereld, maar ook uit de virtuele wereld).

Binnen enkele jaren krijg ik misschien plots een bericht dat een familielid mijn aan het volgen is. Net zoals ik nu door heel veel (non-geek) mensen uitgenodigd wordt op facebook. Dus heb ik mijn facebook account maar opnieuw ge-enabled. In plaats van dat ik de wereld rondom mij laat evolueren naar een internet-wereld, wacht ik best tot die wereld mij laat weten dat het een internet-wereld is geworden.

Conclusie

Ik ga zeker niet stoppen met twitteren, maar ik geef het op om te trachten (normale) mensen te 'converteren' naar Twitter. Twitter heeft er wel voor gezorgd dat ik, als ik eens iets kwijt wil aan de wereld, dit heel gemakkelijk kan doen zonder veel nadenken. Met als gevolg dat ik geen blog-posts meer hebt schreven.
Nog een laatste voordeel van twitter: als ik op de WC zit met mijn iPhone heb ik aan mijn 'friends' hun 'tweets' licht verteerbaar leesvoer.

Sinds een jaar hebben wij een fietskar om onze zoon te transporteren. En we hebben ook een fietsstoeltje. Een tijdje geleden heeft Touring een vergelijking gemaakt tussen fietskarren en fietsstoeltjes wat betreft de veiligheid. (Ik heb wel even moeten zoeken naar dat artikel, 2 mensen hadden me gezegd dat het in testaankoop was verschenen, maar na het doorbladeren van de de afgelopen 6 exemplaren kan ik ontkennen dat daar iets over een fietskar wordt gezegd. Google heeft me dan geholpen.)

Aangezien mensen ons al vaak hun voorkeur voor het ene of andere hebben laten horen ('ik vind die fietskar toch gevaarlijk', 'hangt dat fietsstoeltje wel goed vast', etc.) hoopte ik iets wijzer te worden uit een objectieve vergelijking. En blijkbaar heeft men een crashtest uitgevoerd.

Bij de crashtest komt de fietskar als beste naar boven. Uiteraard is een zijdelingse aanrijding bij 25 km/u liefst 'te vermijden', maar als het dan toch tot een aanrijding komt, heb je bij het fietsstoeltje nog eens de extra gevaren dat het kind van een hoogte naar beneden valt, en ook nog door de vallende fiets gewond kan geraken.

Anderzijds wat 'passieve' veiligheid betreft is een fietskar zwaarder en logger, wat zorgt voor moeilijker draaien en een langere remweg.

Mijn conclusie
Mijn persoonlijke conclusie: defensief rijden, met een fietsstoeltje en ook met de fietskar. Een fluovestje aandoen, goede fiets(kar) verlichting, en liefst een omweg nemen met een goed fietspad in plaats van tussen de auto's te rijden. En als ik zelf met de auto rijdt probeer ik extra op te letten voor fieters, en tracht ik parkeren op fietspad/voetpad te vermijden. Stop beter gewoon in het midden van de weg om iemand te laten in/uitstappen, automobilisten laten wachten is minder erg dan parkeren op een fietspad (en dit laatste is trouwen nog een overtreding ook).

Sommige mensen vragen me wat Anders graag zou hebben voor zijn verjaardag. Wel, we hebben gemerkt dat hij 'zot' is van autootjes. Dus, als je het echt niet kan laten om iets te kopen voor zijn verjaardag, koop dan een autootje.

Sinds de geboorte van Anders, bijna 2 jaar geleden nu, heb ik deze website/blog. Ik schrijf wat mij interesseert, en wat ik met mensen wil delen. Ik schrijf in het Nederlands en in het Engels, door elkaar, een beetje afhankelijk van wie ik verwacht dat ze geïnteresseerd zijn in het stukje. Ik schrijf over persoonlijke zaken, technische dingen, en veel anderen.
De frequentie van de artikels is lager dan ik zou willen. Met een keer per maand ben ik al tevreden. Het schrijven van een artikel duurt namelijk te lang naar mijn zin. De kwaliteit is vaak, vind ik zelf, niet echt fantastisch. Ik zou iets meer moeten laten rijpen voordat ik het post. Maar moest ik dat doen, zou er helemaal niets meer opkomen.

Sinds een week ben ik aan het microbloggen geslagen. Twitteren, om een merknaam te gebruiken. Het idee is dat je korte berichtjes (liefst maximum 140 tekens) stuurt, heel gelijkend op een SMSje in dezelfde familiare stijl. Niet nadenken wat je schrijft, gewoon schrijven, niet nalezen, en posten. Ik was eerst niet van plan om zelf te twitteren, maar dacht gewoon een account te gebruiken om andere mensen te volgen, zoals litrik. Ik wilde maar 1 berichtje posten, iets in de stijl van 'Ik ga Twitter niet gebruiken om zelf berichtjes te sturen, maar gewoon om anderen te volgen'. Echter, meteen na dat eerste berichtje volgde er een tweede: 'Hmm, dat eerste berichtje was eigenlijk heel natuurlijk om te posten'. En zo volgden er nog. En nu heb ik gemerkt dat ik ook heel makkelijk foto's van mijn GSM kan sturen met Twitter.

Aangezien ik niet echt een vlotte spreker ben als het aankomt op dagdagelijkste dingen (al van vroeger in school vroeg mijn moeder: 'hoe is het geweest op school', en antwoorde ik steevast met het lange antwoord 'goed', en niets meer), hoop ik dat Twitter me helpt de mensen uit mijn omgeving iets meer kan laten weten waar ik uithang, of wat ik aan het doen ben. De reizen voor het werk, Anders zijn laatste 'moves', het eten dat ik maak, of andere onbenullige details.

Ik twijfel nog sterk of ik mijn twitter berichtjes (ook wel tweets genoemd) door iedereen zal laten lezen, of enkel door mensen die ik ken. Als het voor mij té natuurlijk wordt om te twitteren, waardoor ik dingen schrijf waarvan ik achteraf te vaak denk 'dat had ik beter niet publiek gezegd', zal ik twitter 'dichtzetten'. Voorlopig staat het open voor iedereen.

Het eigenlijke experiment is dus dat ik nu nog de mensen die dicht bij mij staan, maar niet met technologie bezig zijn, moet overhalen mijn zever te volgen, ofwel door op mijn twitter-page (http://www.twitter.com/kbals) te kijken, ofwel door via hun GSM te volgen. Dat moet ik niet meer antwoorden op de vraag 'hoe gaat het' ;-). Het liefst zou ik natuurlijk hebben dat al die mensen zelf ook beginnen twitteren, dan moet ik de vraag 'hoe gaat het' zelf niet meer stellen ;-). (Voor alle duidelijkheid, het is de bedoeling van dichter tegen hen te staan, en dat te kunnen doen van eenderwaar op deze aardbol.)

For the record moet ik er wel bijvertellen dat ik eigenlijk veel liever een gedistribueerd model van twitter zou zien, waar ik zelf, op mijn site, artikels kan posten die dan door anderen beantwoord kunnen worden, allemaal via SMS etc. Maar nu werk ik spijtig genoeg met de standaard gecentraliseerde en proprietary dienst. Die vaak offline gaat met groeipijnen.

Conclusie voor de computerleek

Wil je volgen wat ik op Twitter schrijf?

• Ofwel kan je dit doen door mij te volgen op mijn twitter-page (http://www.twitter.com/kbals), maar nog beter.
• Ofwel (nog beter), maak je eigen twitter account aan op http://twitter.com.
• Ofwel (het gemakkelijkste) kan je mij volgen via SMS. Laat me weten dat je me wil volgen en ik nodig je uit. Je moet niet betalen om SMSjes te ontvangen, en het versturen van een SMSje kost maar evenveel als een gewoon internationaal SMSje. Hier staat in het Engels uitgelegd hoe dat in zijn werk zal gaan, maar je hoeft dat niet te begrijpen, het is nogal technisch geschreven.